Sandali

Isang sulyap lang,

Hangad mong muli syang mayakap,

Ngunti alam mong bagkus ay 'di na dapat.

Ang "kayo" ay matagal ng lumipas.

Pero 'di mo pa rin maiwassang mag-isip,

Ano? Paano? At bakit?

Alam mong sa sarili mo ay ibinigay mo ang lahat,

Bakit tila 'di pa rin naging sapat?

Masakit man isipin at gawin.

Ang paghihiwalay ay yaring 'di na bago sa atin.

At sa pusong nagmaghal ng lubos, hirap mang tumibok,

Muli ring maghihilom at magiging maayos.

Kaya't huwag mag-alala, walang mali.

Hayaan ang ngiti ay sumilay muli sa labi.

Ang mundo ay hindi hihinto sa isang pagkakamali,

Bagkus tuloy na iikot ng walang pagmamadali.

Eternity

Ocean of pearls, light of the shores,

Destined to guide and hold.

The rope of life as it burned,

To black ashes and folds.

The look of sorrow upon her face,

As her man lay wide awake.

But the spirit within already gone,

And any light no longer seen.

The tears that started to fall,

Raced down on her pale cheeks.

As her beloved has passed and left her on her own.

He would sleep until eternity peeps.